Dzień za dniem...

2011-08-12T12:00:00.001+01:00

Powroty są fajne...

2011-07-29T11:29:00.004+01:00

Po cichu w kuchni pyka bób, dochodzi rosołek.
H. wyjada kluski z durszlaka.
Rozrobiłam ciasto na naleśniki, toż to dziś piątek.
Ten bezrybny akurat...
Popijam niespiesznie kawę, choć nie powinnam.
Organizm się buntuje i trochę dokucza, ale co tam!
Udaję,że nie czuję i wypieram jak mogę.
Powoli pakuję walizy, szykuję nas do wyjazdu.
Jeszcze dosuszają się jakieś bluzki i skarpetki.
Dawno niewidziane słońce przebija się przez
codzienne, szare chmury.. To pomaga.

Słucham Zychowicza i stanu uwilbienia jestem bliska.
"Ja nie chcę wiele: ciebie i zieleń, i żeby wiatr kołysał
gałęzie drzew, i żebym wiersze pisał.."
Czasem wydaje mi się,że znam Go całe swoje życie.Prawie..

Jeszcze spakuję książki , zaległe gazety. Taki plan minimum
na plażę
jeszcze tylko uporządkuję zostającą przestrzeń...
jeszcze zmobilizuję ducha i dopieszczę ciało masłem kakaowym...
jeszcze kilka godzin zaledwie...

2011-07-14T15:22:00.003+01:00

Kochane dziewczyny!
Choć bym chciała to nie mogę skomentować Waszych
postów, ani odpowiedzieć na Wasze komentarze
pod moimi postami.Żałuję bardzo ale prawda
jest taka ,że Blogger mnie nie lubi . I tyle.
Buuuuuuuu.....

2011-07-13T06:05:00.002+01:00

Ranek. Ciepło, cicho . Dzieciaki jeszcze śpią.
Wychodzę do ogrodu...boso.
Czuję zapach ziemi,traw i ziół.
Kolorowe warszawianki mieszają się z
nagietkami i łodygami kopru.
Lekko poruszają się w słońcu.
Tańczą.
Zamykam oczy i staram się zatrzymać
ten obraz pod powiekami,
jak najdłużej...
Zapowiada się piękny dzień.

2011-05-15T07:49:00.017+01:00

Zawsze stroniłam od sportu. Radość z takiegoż wysiłku fizycznego , jak i smak rywalizacji
czy współzawodnictwa, były mi kompletnie obce. Pamiętam koszmar lekcji w-fu w podstawówce. Dramat. Biegi, biegi, biegi,których mój biedny organizm nie wytrzymywał i po prostu nie znosił.Ocenę pozytywną miałam dzięki nienagannemu przygotowaniu do lekcji(zawsze w stroju odpowiednim, zwarta i gotowa).Czasami udał mi się skok w dal albo pchnięcie kulą, czy rzut piłeczką palantową. Po nocach zaś, śnił mi koszmarny skok w zwyż i skok przez kozła , co w moim przypadku oznaczało raczej skok na kozła i ani kroku dalej.Mam wrażenie, że nikt wówczas nie słyszał o czymś takim, jak areobic, chociażby. W szkole średniej "realizowałam się " podczas gier zespołowych, głównie koszykówki. Stałam pod koszem , łapałam piłkę robiłam dwutakt i siup do piłka do kosza.Żadnego ruchu więcej.. Cóż, tak wygladała moja aktywnośc ruchowa, dość marnie niestety.Owszem, w wolnym czasie dużo jezdziłam na rowerze, chodziłam po górach, no i wszędzie chodziłam pieszo(zupełnie odwrotnie do tego co jest teraz)Na studiach godziny zajęć wychowania fizycznego realizowałam chodząc na gimnastykę korekcyjną , no i tam po roku stałam sie gwiazdą. Głównie dlatego,że jako nieliczna chodziłam systematycznie i nie kombinowałam, zawsze w to samo miejsce i o tej samej porze. Pani Basia , która prowadziła zajęcia, była cudowna, z absolutnie fantastycznym poczuciem humoru. Za tą ja uwielbiałam, co jak co, ale moja przepona była nieźle wyćwiczona przez dużą dawkę śmiechu , której jej dostarczała.Szkoda było zaprzepaścić ten "zapał" do wysiłku fizycznego, więc zapisałam się też na lekcje tenisa ziemnego.Niestety, bez większego powodzenia. Jedynie co mogę stwierdzić to fakt,że najbardziej odpowiadała mi moda obowiązująca na korcie. Krótko mówiąc, ja i sport, to związek z góry skazany na niepowodzenie. Dlatego doprawdy nie wiem jak się to stało,że mój syn ma zupełnie inaczej w tej kwestii.Skąd się wzięły te sportowe geny ?
Tak sobie myślę od wczoraj, kiedy to byłam świadkiem jego kolejnego sukcesu na zawodach w teakwondo. Dziś znów wyścig rowerowy, nie ma dużego doswiadczenia ale zobaczymy. Ta jego chęć , to parcie aby spróbować różnych dyscyplin( pływanie, wszystkie rodzaje piłki, tenis), dla mnie zupełnie niezrozumiała.. I naprawdę ma do tego dryg. Ja też miałam ale raczej do tego, co by tu wykombinować, by sie nie naćwiczyć, nie nabiegać , nie nawysilać. Tak to się dziwnie układa w życiu... W każdym razie, wspieram i trzymam za niego kciuki. Synu, matka jest z ciebie dumna, jedź...

2011-04-29T08:49:00.015+01:00

Śmiało można powiedzieć,że się blogowo zapuściłam.
(zresztą nie tylko blogowo, ale o tym sza!)
Dni płyną jak szalone, obowiązki się mnożą a czas kurczy.
Jedynie dzieci i ich widzenie świata stawia mnie do pionu , zatrzymuje w biegu , zmusza do refleksji.Często powoduje uśmiech na twarzy i w sercu.I to dobrze , jak mówi
moje młodsze dziecko.A gada ostatnio dużo , oj dużo.

H.-Mamo, wyjdę za mąs!
Ja- O! Tak, a za kogo?
H.-Za Maćka G.
Ja- Dlaczego za niego właśnie?
H.-Bo on jest psystojniak! Poza tym jest moim księciem!
Ja- Ale za niego nie możesz wyjść za mąż bo to twój brat cioteczny.
H.- Mogę, mogę , weźmiemy ślub w kościele.I urodzę dwoje dzieci.
Ja- A może wyjdziesz za Jacka?( mówię chcąc zapobiec kazirodztwu)
H- Nie, nie za Jacka nie , za niego wyjdzie Madzia G.( koleżanka, również z przedszkola , jak pozostałe postaci wystepujące w dialogu, oprócz mnie , rzecz jasna.)

No cóż , jak się ma cztery lata z kawałkiem, wszystko jest możliwe..

H- mamo, zanieś te ksiąski do mojej komnaty, prosę.
Ja- (lekko zaskoczona) a co to jest komnata?
H- mamo , nie wies? to jest taki pokoik księznicki.

I tak właśnie toczy sie moje życie teraz , między przygotowaniami do ślubu
a urządzaniem komnaty ksieżniczki oraz czytaniem bajek , co widać.
Miłego weekendu:)

2011-03-23T10:33:00.002Z

Gdy wrażeń natłok, i myśli, i zdarzeń
Chowam się za cudzymi słowami
Tak łatwiej...

"gdyby były same piękne chwile
nie wiedziałbym że żyłem"

Raz Dwa Trzy

2011-03-08T10:59:00.013Z

Dziś, wraz ze słońcem, piosenka, jedna z moich ulubionych...

Gdzieś obok nas, obok nas, życia nurt,
obok nas świateł blask
miasta rytm, gwar i szum.
Obok nas płynie tłum , obok nas tyle zmian
Niesie czas, dzieje się tyle spraw.

A my, jak we śnie, jak we mgle
Razem wciąż , sami wciąż, oczy twe, usta twe.
Ja i ty , tylko ty , na co nam świat, na co czas
To wszystko trwa obok , obok nas

Wciąż obok nas, obok nas życia nurt
Kocham twych oczu blask, pragnę wciąż twoich ust.
Ale spójrz , ale patrz, ile zmian wokół nas
Dzieje się tyle spraw, życie ma wiele barw.

Więc chodź póki czas z życia pić każdy haust
Czerpać je, wdychać je, poznać trud, poznać gniew,
Szczęścia smak , walki smak, bo żaden cień , żaden blask
Nie może przejść obok , obok nas
Nie może przejść obok, obok nas.

Czesław Niemen

2011-03-03T15:18:00.004Z

"spójrz gwiazdy matowieją
i niczym się nie mienią
zwykliśmy je zaklinać
i szczęście swoje mijać"

Raz, Dwa , Trzy

2011-02-01T14:26:00.004Z

Siedzimy w domu, trochę polegujemy, snujemy się,
marudzimy, smęcimy,przewalamy sie z kąta w kąt,
coś tam poczytujemy, podsłuchujemy , gotujemy,
znienacka pieczemy ciasteczko, no a potem wiadomo..
wkurzamy się na siebie, kreślimy kolorowe koła na płachtach papieru,
wyglądamy przez okno , ścigamy wzrokiem sikorki i gile,
malujemy stare kosze, organizujemy przyjecia dla lalek,
budujemy tekturowe domki i szałasy z koca,
wzdychamy, parzymy zioła,
słowem- Chorujemy...

2011-01-25T13:46:00.012Z

Kawa.
Lubię patrzeć na nią, dotykać, obracać w palcach, wąchać.
Lubię wszystko to, co mieści się pomiędzy wyjąć ( z szafki, puszki, pudełka) a pić.
Cały proces parzenia traktuję wręcz z namaszczeniem. A do tego nie obojętny jest
ekspres oraz naczynie , z którego piję.Dziś jest to kubek w pudrowym odcieniu różu.
Może to i chore ale w sumie niegroźne dla otoczenia , więc z tym nie walczę.
No i najważniejsza jest kawa, nie rozpuszczalna , lurowata , letnia breja.
Zawsze świeżo zmielona, czasami głęboko czarna, czasami z dodatkiem mleka,
z nutą czekolady czy wanilii, zwykle mocno gorąca.Ostatnio zakochałam się w
Papa Nicholas Coffee, a mówiąc ściślej w French Carmel Creme. Mnniam.
Do kawy obowiązkowo musi być coś słodkiego, no cóż tak mam , nic nie poradzę.
A już najlepiej smakuje mi w miłym towarzystwie.

Apropos towarzystwa, w zeszłym tygodniu umówiłam się z Moją Drogą A
na shopping. Co prawda po soldach pozostało już w zasadzie tylko
wspomnienie ale nie to było najważniejsze. Przede wszystkim znalazłyśmy dłuższą
chwilę, by przycupnąć na kawę i torcik bezowy , pogadać o bzdetach i rzeczach ważnych , nacieszyć się własnym towarzystwem.
I choć kawa była, mówiąc oględnie "taka sobie", to smakowała mi. Zamierzam to powtórzyć.
Może w szerszym gronie? Hasło na nadchodzące dni brzmi: łap chwilę i ciesz się drobiazgami oraz niech towarzyszy ci zapach świeżo zmielonej kawy.

2010-12-28T08:36:00.009Z

W tym roku musiałam być bardzo grzeczna. Chyba dlatego Mikołaj przyniósł mi wiele prezentów.
Głównie płyty i książki. Jedna z nich jest szczególna, przeniosła mnie bowiem w czasie.Obeszło się bez psychoterapii, hipnozy, wystarczyły "Zielone pomarańcze czyli PRL dla dzieci".
I tak przypomiałam sobie czasy mojego dzieciństwa. Głównie szkołę podstawową wraz z granatowym fartuszkiem i tarczą przyszytą do rękawa, z apelem szkolnym ciągnącym się niemiłosiernie,skajowym tornistrem pełnym brudno-bladoniebieskich zeszytów beznadziejnej jakości.Pamiętam jak marzyłam o kolorowym piórniku chińskim. Moje marzenia się spełniły i Mikołaj na gwiazdkę przyniósł mi nawet dwa, ale musiłam być grzeczna!!( zupełnie jak dziś).Pamiętam pachnące białe gumki do ścierania z naklejką na środku, wyrób prawdziwie chiński. Brat jednej z moich koleżanek zjadł taką gumkę, kiedy ją po raz pierwszy zobaczył.Przypomniałam sobie zmorę przemysłu obuwniczego, czyli juniorki, niewygodne , twarde buty niezwykłej urody. Nosiła je cała szkoła. Pamiętam jak na przerwie biegało się do pobliskiego sklepu Społem i kupowało ćwiartkę chleba oraz oranżdkę w proszku, to taka prekursorka Zozoli- musujących cukierków.
Wiele tych i innych wspomnień ożyło podczas lektury "Zielonych pomarańczy". Cieszę się,że ktoś wpadł na pomysł, by utrwalić tamten swiat widziany oczami dziecka, swiat trudny, bury, szary ale nie pozbawiony swoistego uroku. Gdy czytam i opowiadam o czasach swojego dzieciństwa , mój syn otwiera oczy ze zdumienia i nie do końca rozumie, co do niego mówię a przecież to nie są czasy prehistoryczne. A może się mylę? Widocznie dla niego są..
Dobrze,że świat się zmienił, choć myślę,że nie tak bardzo jakby sie mogło wydawać, ale smak zielonych pomarańczy, czy ( jak dla mnie) bananów, zostanie zawsze wzruszającym wpomnieniem..

A.Górnicka-Boratyńska "Zielone pomarańcze czyli PRL dla dzieci"

2010-12-25T10:31:00.006Z

Kochani, życzę Wam w te Święta miłości, miłości, miłości,
zdrowia i świętego spokoju..

2010-12-15T09:18:00.017Z

A jednak , życie potrafi zaskoczyć..
W sobotę udało nam się wyjechać
do Kazimierza na festyn przedświąteczny.
Po porannym wylegiwaniu się w łóżku,
podjęliśmy szybką decyzję- jedziemy.
Dzieci odsprzedaliśmy dziadkom.
Wzięliśmy ze sobą znajomych
i ruszyliśmy w drogę.
Było fantastycznie relaksacyjnie.
Po zrobieniu zapasów serów korycińskich i przepysznych jogurtów
z Mlecznej Drogi , odwiedzeniu ulubionych galeryjek,
udaliśmy się na obiad do Sarzyńskich.
A żeby już nam w ogóle było dobrze
zalegliśmy w Faktorii .
Pycha kawa i placek z borówkami z żytniej mąki
to własnie to, co małe misie lubią najbardziej.
Bez pośpiechu, wewnętrznego przymusu,
w atmosferze ogólnej radości, dobrego nastroju, spontanicznej zabawy,
przetrwoniliśmy czas do wieczora.
Kazimierz żegnał nas lekko prószącym śniegiem
ale daliśmy radę wrócić do domu bezpiecznie.

Miły dzień, dobry czas...
Lubię takie podarki od życia.

2010-11-17T10:01:00.008Z

Dopełniło się. Nadszedł ten dzień, w którym dostałam sms
Witaj w klubie kobiet dojrzałych...
Zostałam mile zaskoczona, moi znajomi pamiętali .
Nawet mąż he, he...
Od poniedziałku nucę pod nosem, podśpiewuję, a jak
jestem sama to się wydzieram na całe gardło.
Śpiewam
takie tam różne kawałki "z młodości" i nie tylko.
W nową dekadę weszłam więc śpiewająco.
Ale może przezornie powinnam przygotować sobie
ciepły kubraczek, majtki z golfem i wyrobić
kartę stałego pacjenta w jakiej dobrej przychodni?
Tak na wszelki wypadek, na zaś, żeby życie mnie nie zaskoczyło..

2010-10-31T08:44:00.007Z

Taki dzień jak dziś nie trafia się często. Zostałam sama.
Mąż wziął dzieci i wyjechał do rodziny.( Chwała mu za to!)
A ja..niespiesznie się snuję po domu, zaglądam w różne dawno
nieodwiedzane miejsca, patrzę przez okna na
słoneczny ogród, który powoli zamiera.Nicuję własne myśli.
Robię plany na cały miesiąc. To wyjątkowy czas dla nas.
Miesiąc urodzinowy. Zaczyna H. jutro z samego rana.
Potem K. , ja na koncu ale w tym roku ma być wyjątkowo uroczyście
bo okrągłe, czterdzieste . Mówią ,że to graniczne, że potem
wszystko się zmienia. Nie sądzę.

Myślę jak pogodzić te wszystkie uroczystości.
To nawet przyjemne rozważania, przy kawie, muzyce.
Nikt nie przeszkadza, nic nie chce, nie trzeba rozsądzać kto winien a kto nie..
Dawno tak nie miałam.. chwilo trwaj!

2010-10-15T08:52:00.009+01:00

"Daj mi, Panie, rozpoznanie,
czy ja z dobrych, czy ze złych
czy to twoje jest rozdanie,
czy mam karty w rękach swych"

Deus ex machina.A Osiecka

Od czasu do czasu snuję refleksje na temat przeznaczenia, przypadku, zbiegu okoliczności w życiu. Jaki mam wpływ na to , co mnie spotyka. Chciałabym miec duży ale czy tak jest w rzeczywistości.? Czy moje wybory zależą tylko ode mnie?Czy to ,że własnie w tej , a nie w innej chwili, znalazłam się tu czy tam, i wpłynęło to znacząco na ciąg dalszy, to przypadek czy przeznaczenie? Czy walczyć? Czy dać się nieść nurtowi? Zwykle walczę ale czy to ma sens i w jakim zakresie? Gdzie jest granica między moją a Jego sprawczością? Czy warto czasami odpuścić, czy może nigdy..?Kiedy zachować dystans , a kiedy angażować się bez reszty?

Tak sobie myślę, dużo pytań i brak jednoznacznych odpowiedzi.
Może się wezmę za jakąś pożyteczną robotę, to mi przejdzie?

2010-10-01T11:19:00.004+01:00

Za dużo myśli, za dużo słów..
Gdzie ja to pomieszczę?

" ...wariatka,ech
Przed losem nie klęka"

A. Osiecka

2010-09-17T11:37:00.005+01:00

Życie znów przyspieszyło.
Miotam się pomiędzy pracą, szkołą i przedszkolem.
Nie wspomnę o zajęciach dodatkowych, codziennie mamy coś.
Dziesiątki bardziej i mniej potrzebnych czynności zapełniają
kolejne dni września. Pędzę przed siebie...

Pogoda mnie nie rozpieszcza, za szybko zimno i ciemno.
Jedynie nagietki, wrzosy i mimoza pocieszają moje oczy.
Zaczyna się czas otulania, sezon na wieczorne świece i kadzidła.
Zbieram i szykuję książki na ponure dni.

Na dobry początek jesieni wybrałam się do teatru na
"Białą bluzkę". Nie żałowałam ani chwili. Nie jestem obiektywna albowiem
bezwarunkowo lubię Osiecką , Jandę i Umer.
Postanowiłam. Koniec roku ma być teatralny.
To postawi mnie do pionu.

2010-09-01T10:08:00.011+01:00

Moja Droga A. wyrwała mnie do odpowiedzi.
Pytanie brzmi - co lubię?

Lubię:
-zapach mojego domu w letnie , słoneczne popołudnie
-ciszę nocy, ten moment kiedy wszyscy śpią a ja mam czas dla siebie
-smak swieżo zmielonej i zaparzonej kawy
-odgłosy lasu, szum morza , dźwięk wiosennego deszczu

Czasownikowo rzecz ujmując, najbardziej lubię:

-zrobić coś pożytecznego
-od czasu do czasu zmienić perspektywę
-czytać ,przeglądać, studiować albumy, ksiązki czasopisma, gazety, przepisy
-szperać i znaleźć sobie coś , czego nikt inny nie ma ( nie mówimy o chorobach , rzecz jasna a o ciuchach)
-wyspać sie porządnie
-wycierac się po barach w miłym towarzystwie, czyli pogadać o życiu w ramach kobiecej grupy wsparcia

Mogłabym tak wyliczać do jutra, kto by to wytrzymał, dlatego więc przekazuję pałeczkę dalej- Annie.

2010-08-19T11:43:00.004+01:00

Powroty bywają różne , wiem to.

Ja jednak lubię wracać na swoje..
I choć oznacza to zwykle wiele pracy, obowiązków, zadań do wykonania na cito, to lubię.

Wraz z nami, w domu, pojawiło się sporo nowych skarbów wakacyjnych,

muszle, kamienie, badyle, patyczki, a nawet płatki dzikiej róży do herbaty.
Najwięcej jednak przybyło piachu znad morskich plaż. Jest wszechobecny.
Jakoś specjalnie z nim nie walczę. Kojarzy mi sie z wyjazdem, lenistwem, słońcem.
A te wspomnienia chciałabym zachowac jak najdłużej...

Póki co ,jestem pełna wrażeń, kolorów, dzwięków, nowych pomysłow i inspiracji.
W głowie układam już osobisty plan na najbliższe dni. To oczywiscie teoria li tylko bo wiadomo-praca, dzieci, a z nimi nigdy nic nie wiadomo. No, ale gdyby się jednak udało , byłoby dobrze.
Chcieć to móc, ludzie mawiają. Może mają rację? Zobaczymy.

2010-07-30T09:07:00.003+01:00

Bilans lipca.

Tydzień urlopu już za mną.
Remont pokoju ukończony.
Meble dla nastolatka kupione.
Dwa krzesłka H. pomalowane.
(Uwaga! Maluję wszystko co
podejdzie mi pod rękę.)
Ogórki zrobione.
Dżemy usmażone.
Cukinia zamarynowana.
Być może tez i zmarnowana.
Czas pokaże.
Wszystko poprane, wyprasowane.
Walizki spakowane.
Ja już w bloku startowym bo
nerwy na wykończeniu....
Chęć odmiany - duża.
Potrzeba odpoczynku - wielka.
Tęsknota za morzem - ogromna.

2010-07-08T06:59:00.011+01:00

H. stojąc na stołku w drzwiach otwartej lodówki
rozmawia sama ze sobą.
-Co to jest?
-W bziuśku ma źółtko, na wieschu skolupke,
a w ślodku białko?
-Jajo!!!
-Blawo, zgadłaś!
-Naśtepna zagadka.Co to jeśt?
-Jest dlugie, cienkie i ma skólke?
-Palówa!!!
-Blawo! Supel! Zgadlas!!

Wtrąca się matka.
-H. co ty robisz, z kim rozmawiasz???
-A nic mamo, to tylko moje
wymyslone kolezianki.Z nimi sobie lozmawiam.

Tak poza tym ,życie toczy się po swojemu.

Właśnie malujemy pokój dziecka starszego.
"W końcu jestem nastolatkiem!"-mówi.
Więc czas na zmiany.
Postanowiłam,że będzie doroślej.
Farby juz czekaja, zobaczymy co z tego wyjdzie.
Trochę się boję..
Ale w końcu zawsze można przemalować.

2010-06-23T21:05:00.003+01:00

Miniony weekend był absolutnie krakowski.
Trzy dni w tym dziwnym , specyficznym, nieodgadnionym mieście,
które darzę miłoscią młodzieńczą.
Trzy dni bez pospiesznych myśli, natrętnych telefonów, niezałatwionych spraw.
Trzy dni i dwie noce, w tym noc teatrów.
Lekko, relaksująco, błogo.
Trzy dni..
Nie chcę nic więcej.

2010-06-11T11:20:00.011+01:00

Uff, upał jak smoła tyle, że innego koloru.
W taki dzień, nie pozostaje nic innego, jak
rozłożyć w cieniu swe doskonałe ciało,
( he, he,wybaczcie ten żart, w koncu jest gorąc),
złapac dzban wody z mietą i wlepić wzrok
w coś ,co nie poruszy zbytnio mych zwojów mózgowych.
Mam , znalazłam , czytam.
Książka idealna na taki dzień jak dziś.
Ona- kobieta kontynentalna.
On-rzutki Amerykanin, skąd?
No jak to skąd, z miejsca gdzie
zawsze swieci słońce, a domy kosztują
miliony dolarów, czyli z Los Angeles.
Spotykają się w Londynie i...trach , bum, bach!
Dopadało ich! Czy miłość, czy chemia li tylko?
Oni maja przeświadczenie,ze to na cale życie.
Nie ma co czytac dalej, wiadomo,że się nie uda.
Taki banał do sześcianu.

Przeczytałam jednak do końca , nie lubię
zostawiać książek w połowie, jakie by one nie były.
I uświadomiłam sobie właśnie ,że znam taką parę.
Historia podobna, nadzwyczaj. I równie nieudana.
Taki duszny romans, tyle, że w realnym zyciu.
Ciekawe co by było gdyby...

No tak , czas sjesty dobiegł końca.
Trzeba zamknąc szufladkę ze wspomnieniami,
zebrać ciało z tarasu, wrzucić drugi bieg.
Upał nie upał, obowiązki wzywają.
Wszystko wraca na swoje miejsce.
Książka też.

2010-06-07T13:33:00.011+01:00

H. miała pójść po chorobie do przedszkola, K. miał dziś rano wyjechac na wycieczkę klasową na Mazury.
Rankiem zbudził nas zbolały głos naszego pierwowrodnego- mamo, tato , boli..
Potem już poszło błyskawicznie. Brzuch, głowa, chlust. Z niego rwało zdrowo a w mojej
głowie mysli obijały się jedna o drugą..Co robić? Wiadomo, teraz nie pojedzie, ale może
wieczorem B. zawiózłby go do tego Olsztyna?? Łudziłam się jeszcze, ale nie za długo.
Wszystkie plany wzięły w łeb.

Niby wiem - dziecko równa się brak jakiejkolwiek przewidywalności.
No własnie, niby..
I daję się tak zaskoczyć i złapać w pułapkę.
Ale czy mozna
żyć w ciągłym napięciu ,ze coś się stanie i miec w zanadrzu plan B czy nawet C?

No to tyle chciałam rzec o planowaniu w to słoneczne, poniedziałkowe popołudnie...

2010-06-04T13:45:00.002+01:00

Przyszedł czerwiec.
A z nim katar, kaszel i gorączka.
Jednym słowem -chorujemy.

A tak pięknie miało być...

2010-05-28T21:15:00.005+01:00

W związku z tym ,ze dopiero co był Dzień Matki
a juz za chwilę czeka nas Dzień Dziecka, przypomniałam sobie
pewien dialog.

Rozmowa dwóch chłopców, lat 11.
Pierwszy chłopiec - ty wiesz,że taka matka to może nie jeść z...
ze dwa tygodnie? Taka jest twarda...
Drugi chłopiec z podziwem i niedowierzaniem -no..

Myśłałam,ze pęknę ze śmiechu.
No cóż , dzieci w pewnym wieku jeszcze idealizują swoich rodziców.
Ale chwilę potem negują to, co z nimi związane.
Aż w końcu, same stają się rodzicami i poraz kolejny wszystko się zmienia ...

2010-05-21T10:50:00.013+01:00

Sa takie dni kiedy nie dzieje się nic , czas płynie leniwie, robisz co do ciebie należy ,jesteś w ciągu powtarzalnych aktywnosci, zdarzen , mysli.. I nie wiesz czy to wtorek czy czwartek bo każdy dzień podobny do kolejnego, więc codziennie masz wrażenie ,ze jest poniedziałek.
Aż tu nagle nadchodzi taki tydzień , w którym każdy dzień ma swoje imię i nazwisko, i nie sposób je pomylić.I potrafisz odróżnić, nazwać i nawet zapach określić.
I taki jest ten tydzień właśnie . Wiele by o tym pisać...ludzie , wspomnienia, emocje...

We wtorek balowałyśmy z Moją Drogą A. na czterdziestych urodzinach naszej koleżanki! Tak , tak na czterdziestych , taka stara a jeszcze żyje ..Impreza w stylu amerykańskim, czyli surprise!Trzeba było widzieć minę jubilatki, kiedy stado znajomych głośnym okrzykiem przywitało ją, gdy stanęła w drzwiach swojego mieszkania. Do tego radosne sto lat , kwiecie, tort i szampan. Chyba do dziś ma wątpliwosci czy aby zdarzyło się to naprawdę...Ja też.
Dla mnie był to naprawdę fajny czas z ludźmi, z którymi nie spotykam się często.
Kolejne takie chwile mam nadzieję złapać w weekend.
Wyruszamy jutro, bladym świtem, na szwendanie po Kaziemierzu. Bagaże przyszykowane , zakupy zrobione, jeszcze kilka drobiazgow, jakaś książka, laptop. Mam nadzieję,ze dam radę pomieścić te wszystkie emocje, no i że wielka woda nam nie przeszkodzi...
Co za tydzień...

2010-05-08T08:40:00.005+01:00

Ja widze, ty widzis..
To są takie moje obselwacje - mówi H. tnąc przekwitłe tulipany wyciągnięte z wazonu.
To będą takie kfiaty na głowę, do tańca , wieś?
Wiem, wiem ale zaraz sobie utniesz nos tymi nożyczkami- mówię.
Na co H. - Nie , nie mamusiu , ja tylko myśle...

A ja myślę,że jestem w niedoczasie.
Jutro K. ma imieniny i nawiedzi nas tabun młodych ludzi płci obojga.
Jestem w lesie a nawet dalej..
Co prawda zakupy częsciowo zrobione, ale ciasta mam na razie w formie papierowego przepisu .
No i małe przemeblowanie domu będzie konieczne. No i najlepiej jakby się znalazły gdzieś ze dwie ręce do pomocy i bystra głowa. Nie wiecie kto mógłby pożyczyć??? Obiecuję ,ze oddam w stanie dobrym.

2010-05-01T07:42:00.007+01:00

Pierwsza majowa sobota. Pobudka z samego rana. H. krzykiem dośnym jak syrena alarmowa postawila dom na nogi. Wiadomo małe dziecko równa się mało snu. W tym przypadku to znaczy mało czasu na wszystko inne , a także niekończące się wielopłaszczyznowe kłopoty natury emocjonalno-motywacyjno-edukacyjno-zyciowej. Ale nie tracmy wiary.
Pakuję torbę i ruszamy na łono..Oczywiście będzie padać, ale w ogóle mnie to nie rusza.
Posiedzę sobie na tarasie, poodycham rezerwatem, poprzytulam się do drzew, może się uda nawet jakis spacer ? Taki mam plan na dziś.
Póki co zaparzę kawę, doczytam interpretację rysunków małego dziecka Chermet-Carroy, potem zacznę wprowadzac w zycie kolejne wskazówki Faber&Mazlish. A pole do popisu mam ooooogromne.
Czekam jeszcze na Moją Drogą A. i" Leśne głupki", to będzie nasza nowa lektura. No tak , wszystko się kręci wokół jednego..

2010-04-26T12:37:00.003+01:00

Jasno, ciepło , cicho...
Jestem w domu sama, jeszcze przez krotką chwilę..
Zamykam oczy i wsłuchuję się w bicie serca,
Czuję własny puls, oddycham..
Nie spieszę się.
Przez głowę przebiega stado myśli, rozmaitych.
Nieważne.
Nie zatrzymuję ich, niech pędzą..
Oddycham.
Jest mi dobrze.

Odżywam.

Dlaczego tak rzadko?

2010-04-19T15:23:00.008+01:00

Poniedziałek. Szósta rano.
Niestety trzeba wstac.
Zwlekam członki i z trudem witam nowy dzien.
Smak owsianki z kurkumą i imbirem przywraca mnie do zycia.
A nimesil stawia do pionu moj kręgosłup.
Obserwuję przez moment swiat za oknem.Przebłyski słońca..cichy świt...
Teraz szybkie pozbieranie dzieciarni. Zapakowanie do samochodu tornistrów,
worków pełnych ubrań na zmianę. I, co najwazniejsze ,drewnianej
łyżeczki, która dziś jest gadzetem niezbędnym wręcz i jakakolwiek egzystencja
bez niej w przedszkolu, wydaje się niemozliwa.
Pozostaje jeszcze droga , podczas ktorej rodzi się wiele pytań w małych i większych głowkach.
Gdy docieram do fabryki wydaje mi sie, ze za mną juz conajmniej połowa dnia.
Dobrze, ze w pracy dziś spokojnie...
Zbiorę siły na popołudnie.
Zapowiada się długi dzien...
Ciekawe co mnie dziś jeszcze spotka?

2010-04-16T11:51:00.005+01:00

Siódmy dzień...
Dziś wcale nie jest łatwiej, jeszcze nie..
Długo nie...

Gdy odchodzili moi bliscy miałam żal do swiata,ze sie nie zatrzymał,
ze nie zamarł, ze sie nie skończył.Bo przecież moje życie się kończyło.
Teraz już wiem,że to co wtedy było przekleństwem,
okazało się największym błogosławieństwem.
Świat idzie dalej i wymaga od ciebie tego samego.
I choć boli,powoli dajesz sie ponieść życiu...

2010-04-03T14:11:00.004+01:00

Na nadchodzące Święta życzę Wszystkim
spokoju , radości, pogody ducha
a nade wszystko miłości i spełnienia...

2010-04-02T08:08:00.004+01:00

Od kilku dni spadek.
Leci po całości.
Trudny czas.

Do niedawna tak nie było.
A teraz huśtawka...

2010-03-26T10:39:00.008Z

Wreszcie nadszedł ten czas, byłyśmy z H. u logopedy. Nie zeby to była pierwsza w życiu wizyta u specjalisty, co to takie rzeczy umie z językiem wyczyniać,ze ja wysiadam ...Ale pierwsza, zakończona konkretnym planem terapii.
Co tu dużo mówic, aparat artykulacyjny kuleje. To zapewne po ojcu. Nie żeby miał on jakąś wadę wymowy, broń Boże, no ale zawsze ktoś musi byc winien, więc ustaliłam ,że tym razem, ON.. Natomiast , zasób słownikowy mowy czynnej , biernej i cała reszta, nad wyraz rozwnięta. To zapewne po matce. Sukces niewątpliwie ma moje oczy i jak nic pachnie Kenzo.No ale..
Wizyta przebiegała burzliwie.
H. nie jest łatwa w obejściu, wszyscy to już wiedzą, z logopedą włącznie. On mocno zaprzyjazniony człowiek jest. Widział ją nie raz i nie dwa w akcji..Gotowy był na wszystko, zwłaszcza,ze to kobieta i z tych bardziej odważnych..
Po obejrzeniu i przerobieniu, wyrobieniu i odnowieniu prawidłowej pracy języka i innych jemu towarzyszących...opuściłysmy gabinet ,który niewatpliwie wymagał teraz działań naprawczych..
Zasobne w plan działania, spis i opis ćwiczen usprawniających wrociłysmy do domu, by chwycic byka za rogi.
Ha, mija juz kolejny dzień korridy. Nie chcę , nie będę, nie zrobię..i w kółko.
Jak tu wytłumaczyc się logopedzie z tego na następnej wizycie?
Moze jakis plan pomocy dla Matki?

2010-03-23T19:50:00.003Z

Osz, czy tylko mi zdarzają się takie nieprawdopodobne wpadki???
Dwa posty w tym samym czasie , w dodatku wyświetla się nie ten , co potrzeba..
Niedomoga sprawcy? Czy złosliwość przedmiotów martwych??

2010-03-23T18:25:00.007Z

Późne popołudnie. Zza okna dochodzi hałas lecącego samolotu.
H. mówi do brata- nie boję się samolotów..
On- nikt się nie boi...
H- jesteś pewien??

No właśnie, jesteś pewien ???
Nie lubię samolotów, nie lubię latać, nie lubię odrywać się od ziemi.
Nawet jak bujam w obłokach, to gdzies choć jedną myślą przywiazana jest do konkretu, choć jedną komórką, jednym zwojem.
I jak się to ma do odwiecznego marzenia człowieka o szybowaniu w przestworzach???
I nie jest to zaden syndrom czy zespół psychiatryczny. Moze jedynie wina propriorecepcji..

Choć z drugiej strony, podobno nie ma ludzi zdrowych, a jedynie niezdiagnozowani- jak mawiają niektorzy psychiatrzy..

2010-03-21T07:02:00.010Z

Wczesny ranek. Popijam kawę i patrzę na ślady wiosny za oknem.
Zmuszona przez Małą do wstania skoro świt, miałam okazję obejrzeć
pierwszowiosenny wschód słońca. Gdyby nie dzieci i ich pasja życia,
nie wiem czy bym kiedykolwiek zmobilizowała się, by otworzyć oczy..

Sprana , wyblakła, mokra jeszcze trawa wystawia się do pierwszych
promieni. Widać,ze ma dość bliskiej zażyłości z panem śniegiem.
Bazie na wierzbie obudziły się już kilka dni temu, robią się coraz
bardziej odważne. No i moje kochane tulipany , w większości pamiątka z bazaru wodnego w Amsterdamie, idą w górę..
Ziemia odżywa, w gotowości czeka ...Już czuć w powietrzu ten zapach..
zapach odrodzenia, młodości, nowości i ..optymizmu

2010-03-16T14:06:00.006Z

Od rana imprezuję, he, he...
Wszyscy wkoło mili, same dobre słowa.
Kwiaty w kolorach lata, usmiechy, całusy , uściski..
Prezenty takze sa, a jakze! Takie, jakie lubię najbardziej. Cos do czytania.
Coś do słuchania. A najpiękniejszy- słońce pomarańczowe
na tle niebieskiego nieba!! Na kartce i za oknem.!!!
Jak na zamówienie.Niektorzy mają fory na górze..co?

I na dodatek mam namacalny dowód na to,ze moja córka
jest moją córką. A mianowicie, zjada najpierw czekoladę
z ptasiego mleczka a dopiero potem środek. Zupełnie jak ja.

I jak tu nie być szczęśliwą???

2010-03-15T14:38:00.010Z

Kolejny poniedziałek.Kolejny przybliżający mnie do kolejnej wiosny, a potem do lata i jesieni , wreszcie do konca swiata.Do końca MOJEGO świata, bo wiadomo,że innego nie będzie. Ale w ogóle nie o tym chciałam, choć to przeciez ważne.
H. w dalszym ciągu chora. A może jest nawet na początku tego ciągu, bo mam wrażenie,ze bardziej kaszle i kicha. Wilk nie przyswoił sobie naszych dolegliwosci , niestety. Mimo,ze przecież wysłałyśmy mu te cuda nie widy.
Ja zaprzęgnięta w codzienny kierat. W zasadzie juz wczoraj się zaprzęgłam. Kilka uroczych godzin spędzonych przy desce, zaowocowało nie tylko stertą wyprasowanej odziezy, ale i smutnymi przemyśleniami.I to nawet nie pseudofilozoficznymi , tylko takimi no, zwykłymi.
Powinnam się okreslić, ustalić priorytety, pominąć to, na co nie mam wpływu, czyli mówiąc brzydko olać, nauczyć się pewne rzeczy puszczać mimo uszu. A żeby mieć siłę na to wszystko, muszę siebie wzmocnić, ze wszystkich stron..Ot, taki przednówkowy preliminarz.

A na razie marzy mi się jakiś wyskok kulturalny. Podobno w ubiegłym tygodniu był koncert Mariusza Lubomskiego. I podobno niezwykły był,i jakoś wcale nie wątpię. Gdybym wiedziała o tym..ehh
Może znajdę coś ciekawego jeszcze i nie będzie to Klub Hipochondrykow 2, choc tez bym się pewnie uśmiała.
Oj, coś dzis pomarudzam za bardzo, oddalę się więc do zadań specjalnych, spraw najwyższej rangi, czyli azymut- kuchnia.
Jutro spodziewam się,ze będzie lepiej a zapewne przyjemniej . W końcu imieniny obchodzi się raz w roku!!!

2010-03-12T13:12:00.002Z

Na gorąco, na bieżąco.. dziecko śpi, więc mogę.

-Moja kochana H. co my zrobimy
z tym okropnym katarem i kaszlem????
-Poślemy do stlasnego wilka, mamusiu...

Genialne!!! Tak zróbmy!!! Poślijmy mu katar ,
kaszel i kilka jeszcze innych "gadżetów".
Niech ma!!
Jak to dobrze czasami dziecka posłuchać.

A we wszelkich innych sprawach to się dziś
nie poskładam, nie wyprostuję, nie odbiję.Wiem to.
Trudno...

2010-03-12T10:35:00.002Z

No tak , długo się nie nacieszyłam zdrowiem własnej rodzinki.
H. chora, nie wiadomo na co. Siedzimy , leżymy, czekamy. Zapewne się rozwinie,
choc może urwie łeb hydrze i zwalczy sama??? Zdarza się to moim dzieciakom czasami , serio..

Wykończona psychicznie wczorajszym dniem jeszcze nie zdążyłam złapac oddechu.
Próbuję porządkować emocje. Próbuję się poskładać.
Najlepiej więc złapać się za sprzątanie, gotowanie, prasowanie i inne tego typu aktywnosci.
Zwykle mi to pomaga. A w przerwie kawa i mocno czarna czekolada. No to taki ambitny plan na dziś. O ile dziecko pozwoli, oczywiście..

2010-03-10T11:14:00.019Z

Jaka jestem?
Opowiem Wam o tym.
Znów skryję się za myślami innych...

Ulepiły mnie zdolne anioły,
jeden smutny, a drugi wesoły,
i dlatego pośród łez się śmieję,
a wśród śmiechu największego-smutnieję.

Poprawiały mnie anioły stare,
jeden chętnie ,a drugi za karę,
jeden dążył do doskonałości,
drugi prawił drobne złośliwości.

I dlatego myląc się i błądząc,
zmierzam przecie do doskonałości,
a w rozmowę słodką zbyt, jak sądzę,
lubię wpuścic kroplę złośliwości.

Zaś wracając do moich narodzin
to z niewielką,szarą smutku chmurką
dobry Pan Bóg tamtędy przechodził
i powiedział:-Na ziemię fruń, córko...

Załamały anioły ramiona,
w łez perlistych tonęły powodzi:
-Szefie, ona jeszcze nie skończona.
Dobry Pan Bóg odparł- I o to chodzi.

-Szefie, ona aktorsko chce śpiewać.
- Będzie, będzie-szept Boży ich dobiegł-
lecz tu, w niebie, kształcić jej nie trzeba,
niech na ziemi sama znajdzie to w sobie.

Lecz nim znikł za mgiełką powolutku,
dobry Pan Bóg jeszcze mnie przywołał
i darował małą chmurkę smutku,
chmurkę, którą zawsze mam u czoła.

I z tą chmurką me człowiecze błędy
zwalczam tu na ziemi z brwią zmarszczoną,
aż zostanę aniołem i będę
lepić innych, jak mnie ulepiono.

Będę glinę kapryśnie potrącać,
lepiąc innych...ot tak...nie do końca...
W. Młynarski

Skąd On o mnie tyle wiedział??? Że złośliwa, że z chmurką na czole, i że śpiewać lubi?

Nie mam zielonego, wiosennego pojęcia.

2010-03-08T15:09:00.002Z

U Coelho znalazłam taki cytat:
"Jesteśmy naszymi myślami.Wszystko, czym jesteśmy,pochodzi z naszych myśli.Budujemy i niszczymy świat poprzez nasze myśli.Myśli chodzą za nami jak wóz, który ciągną woły.Jesteśmy naszymi myślami.
Twoja wyobraźnia może uczynić ci większą krzywdę niż najgorszy wróg.Ale kiedy nauczysz się kontrolować swoje myśli, nikt nie będzie mógł ci bardziej pomóc niż one-nawet twoja matka i ojciec."
Nic dodać nic ująć.
Nawiązując do dzisiejszego święta, życzę wszystkim takich myśli , które pomagają żyć.

2010-03-05T15:21:00.003Z

No dobra. Nie jest źle.
Dzisiaj wypchnęło wczoraj.
Słowo daję, widziałam słonce!
Ruszyłam do przodu...
Na chwilę starczy.
Na jak długą chwilę?
Okaże się niebawem.

Najważniejsze,żeby ludzie byli blisko.

2010-03-04T08:48:00.006Z

Od rana walczę...
Z bólem głowy, z własną niemocą, niedociągnięciami swojego ciała.
Z wymaganiami życia, oczekiwaniami, wewnętrzną krytyką .
Taki dzień? I niby słoneczny , radosny.I niby chce się żyć,
Teoretycznie.
Próbuję pracować, piszę, poczytuję artykuł o dojrzałości.
Zdecydowanie jestem na drodze do ...
Chociaż czasami wpadam do rowu.
Bywam dojrzała.
Doskonałość w tej materii to utopia.
Całe szczęście ,że nie tylko ja tak myślę.
Może nie jest ze mną tak źle?
Tylko ten ból głowy...

2010-03-01T17:09:00.003Z

Z ostatniej chwili.
Dialogi .
H. przeglada ksiązkę .
Pytam .
-Córko, co czytasz?
-ksiąśke , mamusiu.
-jaką ksiązkę czytasz?
-o zasadach.
Zabrzmiało tylez ciekawie co zaskakująco.
Drążę.
-o jakich zasadach?
- o takich jak być eleganćką.
????????????
Dziecko widząc bezmiar zdziwienia
w moich oczach
kontynuuje swą wypowiedz.
-zieby być eleganćką tsieba sie wystloić, mamusiu.
Nie wieś????

Ba! I co tu odpowiedziec trzylatce , która zdecydowanie
lepiej zna się na zyciu eleganckich kobiet
niż jej rodzona Matka.
I po kim Ona taka...?

2010-02-26T08:25:00.004Z

Migawka z wczoraj.

Rano.Siedzimy przy stole, jemy sniadanie.
Poczytuję
ksiązkę
o asertywnym odmawianiu.
H. przegląda swoją ksiązeczkę o zwierzątkach.
-H. podziel słowo Zy-ra-fa na sylabki- proszę.
Poprzedniego dnia w taki sposob się bawiłysmy
oglądając obrazki.
Na co H stanowczym tonem odpowiada -NIE.
Mąż wskazując moją lekturę pyta-czytasz jej na głos tę ksiązkę ?
Nie rób tego , proszę cię, nie damy rady jak
tak dalej asertywnie będzie odmawiac.

Rozśmieszył mnie.Taki dobry początek dnia.

Reszta była mniej zabawna.Zwłaszcza sama końcówka.
Wróciłam do domu z gorączką i dreszczami oraz potwornym bólem brzucha.
Dzis lezę, głodówka, herabta z imbirem.Sen.
W przerwach gazeta, ksiązka, laptop.
Nie ma tego złego....

2010-02-23T10:45:00.009Z

Polubić siebie. Lubić. Moze nawet pokochać.
To stan idealny , rzecz jasna.
Doszłam na razie do etapu akceptacji.
Dlaczego to takie ważne???
Lubię siebie , więc myślę o sobie ,ze jestem ok.
Jak myslę,ze jestem ok to daję sobie prawo,zeby popełniac
błędy. Mogę byc ludzka , nie perfekcyjna.
Perfekcjonizm zabija wszystko i wszystkich dookoła.
Nie ma litości. Każe ci iść ciągle pod górę, choc wiesz, ze
nie potrzebujesz, nie chcesz, nie musisz..
Po drodze gubisz miłowanie, przyjaznienie, radowanie.
W zamian dostajesz wredny smak niespełnienia.
Na ogół.
Gubisz swoje życie.
Nie chcę tak , więc próbuję przejsc o krok dalej... polubic siebie.
Próbuję...

2010-02-19T11:33:00.007Z

Dziś ratuje mnie Młynarski.

[..]
Więc gdy masz pan z życiem kram,
taką panu radę dam.
Gnaj do ludzi, tylko tam
pańska meta.
Gnaj pan do nich jeszcze dziś
i poświęcaj każdą myśl.
Czyś pan szofer,panie, czyś
pan poeta.
[..]

2010-02-18T12:11:00.004Z

To nagłe było
jak
trzęsienie ziemi.
Wywrociło do góry nogami
wszystko ...
Odszedł gdzieś spokój,
pewnosc
Pozostał strach co wysysa
kazdą energię, siłę , chęc...
Boli wszystko , kazde miejsce
Boli zycie..
Czy będę mogła jeszcze
popatrzec kiedys
w te oczy bez cienia lęku
tak zwyczajnie?

Czy będę mogła kiedys jeszcze?

2010-02-13T09:34:00.005Z

Wszystko co dobre..diabli wzięli , jak zwykle.

Od wczoraj juz zaczęłam podtrzymywac na nowo ognisko domowe.
Wyprałam zaległosci odzieżowe, wyrzuciłam co się dało,
resztę upchnęłam w kąt.
Odprawiłam nawet rytualne modły na deską.
Jakies trzy godziny bezpowrotnie straconego czasu.
Wyprasowałam chyba wszystko,
łącznie ze zwojami mózgowymi.
Obawiam się,że
na skutki długo nie trzeba będzie czekać.

Dziś rozwinę się kulinarnie.
Najlepiej jakby tego rozwinięcia starczyło na cały tydzien.
I żeby było dobre ,zdrowe i ładnie podane.
Bo ponoc do serca to tylko przez oko.

Dlatego jeszcze rzucę nim krótko na fizjonomię
i juz ..i juz będę zupełna.
I będę czekać na swoje
szczęścia...

2010-02-11T11:02:00.004Z

A niech to szlag! Mówili , przepowiadali, ostrzegali.
Myslałam,ze kręcą, jak zwykle.
Ale prawda jest widoczna gołym okiem,
niestety- jest biała i wiruje za oknem.

Uzupełniłam braki w spizarni.
Starczy na jakies dwa do trzech miesięcy.
Zrobiłam zapas kawy.
Na dzis mam pączki , no bo czwartek, choc u mnie kazdy
dzien to prawie jak czwartek.
Do tego swieza prasa kobieca.
Pogapię się z zazdroscią na kobiety ,
ktore nie jedzą pączków i mieszkają tam ,
gdzie zawsze swieci słonce.
A niech tam!
Posłucham , pogadam ,pobędę razem.
Nigdzie się nie wybieram, nie ruszę z kopyta.Nie dzis..
Nie chce mi się, a nawet jakbym zmieniła zdanie
to i tak nie dam rady,
bo prawda zasypie wszystko..

2010-02-10T11:18:00.003Z

Ktos kiedys powiedział,ze byt okresla swiadomosc. Dawno to bylo i tego ktosia juz nie ma , chociaz cholera wie, on z tych, co to wiecznie zywi..Ale nie o tym chciałam , do rzeczy więc. Moją swiadomosc okreslają dzieci , bez wątpienia.Czasami myslę,ze to chore jest. Ta wszechobecna troska o nie.To myslenie na kazdym kroku. I tak na ten przykład wchodzę do sklepu z ciuchami , pierwsze co robię to lecę do dziecięcych, bo moze cos fajnego zakupię , jakąs super ekstra niepotrzebną bluzeczkę w fantastycznym kolorze bądz kolejną, nikomu niepotrzebną, pięcdziesiątą bluzę polarową.To samo jest oczywiscie we wszystkich innych przybytkach tego typu, ze nie wspomnę o aptece, tam tez przerzucam w głowie kalejdoskop niezbędnych dziecięcych medykamentow, czy aby na pewno wszystko jest...Ciekawe czy mija to z wiekiem a moze jest coraz gorzej bo i wymagania większe?Obawiam się,ze bez pomocy profesjonalisty moze się nie obyc he, he...
Nawet jak siadam do kompa z zamiarem napisania czegokolwiek, to w pierwszej chwili przychodzą mi do głowy wydarzenia , skojarzenia , przemyslenia związane własnie z dziecmi.Na razie puszczam ten strumien jak leci. Moze kiedys się to zmieni i więcej miejsca zrobię pozadziecięcej stronie życia. Moze...Poki co , widzę,ze mieszają mi się w głowie moje mysli z cudzymi , juz sama nie wiem, ktore jest czyje .Za duzo się ostatnio dzieje.Za duzo tresci , za mało oddechu.Ale z doswiadczenia wiem ,ze na wszystko przyjdzie czas...

2010-02-09T08:45:00.003Z

Od rana ratuję się kawą, kolejną juz dzis.Nocne zycie daje mi w kosc, ale co zrobic ,ze dopiero kiedy H połozy się spac , mogę poczytac, pobuszowac w necie, obejrzec cos nie cos.Mogę zrobic cos dla siebie albo nie robic nic. W końcu mam urlop,zasłużony.
Długo żywiłam nadzieję,ze jak dzidzia podrosnie będę miala więcej czasu na życie , ze będzie mniej "wymagalna".Nic z tego, nie u nas.Zresztą u nas wszystko jest na odwrót. Tłumaczyłam swego czasu , całkiem niedawno ,mojemu starszemu synowi ,co by uczył się systematycznie. Opowiadałam jak działa mózg, jakie procesy w nim zachodzą , co to jest pamięc , taka super ekstra pedagogiczna wstawka. K. słuchał, słuchał w koncu powiedział- mamo, moze i tak działa mózg, ale... ( tu zawiesił dramatycznie głos).. nie mój. Koniec piesni. Kropka.

2010-02-08T11:47:00.002Z

Jeszcze się dobrze drzwi za nimi nie zamknęły, jeszcze czuc w powietrzu zapach wody toaletowej pomieszany z zapachem kurzu narciarskiego ekwipunku, a juz tęsknię...Hmm tak się cieszyłam ,ze odpocznę od nich, poleniuchuję, będę lezec do gory pępem (nie licząc tych chwil , kiedy to pozajmuję sięH.)A tu co ???? Ech , siła przywiązania , moze nawet cos więcej, a nawet na pewno...Dlatego zacytuję fragmencik z Brymasa..

Bieda
Nawet miła,
Byle ktos masował skronie,
Nie da
Człowiek jej się,
Kiedy czyjes czuje dłonie.
Sprzedam
Chyba wszystko,
Proszę pana,oprócz siebie.
Heban,
Kiedy myslę
O postawie , nie o drzewie.

2010-02-05T06:49:00.002Z

słuchaj zimo,drogi sniegiem scielisz
w białą pościel przeobrazasz czas
smutku jednak nigdy nie wybielisz
czerni,która tak bolała nas
czerni ,która tak bolała nas
G.Kolasiński

2010-01-22T10:04:00.003Z

Dzis w przedszkolu Dzien Babci i Dziadka.Pierwszy raz...
Mimo siarczystego mrozu za oknem , było ciepło , miło i wzruszająco.
Dziadkowie dopisali, Babcie tez, te prawdziwe i lekko" przyszywane".
Był gwar , smiech , śpiew i zapach ciasta a nawet tan z wnukami
swoimi i cudzymi.
Nie było tylko jednej Babci- Mojej Mamy, ktorej nie ma juz a przeciez...jest.
Codziennie , dzien za dniem, czuję Jej obecnosc i doswiadczam
opieki nad moimi dziecmi.A Ona zyje w naszych wspomnieniach.
I choc nikt Jej dzis nie widział, to wiem ,ze była tam z nami i była dumna
ze swojej małej artystki -H.

2010-01-13T10:07:00.005Z

Związki przyczynowo- skutkowe.
-Mamusiu, jestem chola, , nie moge jeśc tej ziupki co ty.
Tymi słowami przywitała mnie H. wieczorem, po moim powrocie z pracy.
-Ojej, a co ci jest H.?
-Mam biegunke...(zrobiła minę zbitego psa)
-H. powiedz mi a od czego masz tę biegunkę?-pytam niesmiało.
-Jak to, nie wieś mamusiu? Biegunka jest od biegania.

2010-01-08T11:47:00.003Z

Z wczoraj.
H.wymysliła swoją własną, pierwszą piosenkę.Leci tak:
"Alku, dlogi Alku
mocno psitul mnie
jeśt juś baldzio ciemno
a ja boje sie."
No, no...A zapomniałabym, melodia dowolna:)

2010-01-07T10:02:00.002Z

Dzisiejszy dzien nie zaczął się fajnie. H. wstała a i owszem bez większego problemu ale nie chciała się ubrac.Miała tysiące spraw nie cierpiących zwłoki.Jazda była niezła, ja na tzw. ostatnich nerwach.Ale w koncu udało się nam zapakowac do samochodu, i to nie w pizamie , bynajmniej, ale, jak Pan Bóg przykazał, w pełnym rynsztunku.Moja radosc nie trwała długo.W przedszkolu okazało się,ze nie ma "naszej" pani. Jest inna , ktora jak się zorientowałam , nie budzi zaufania u mojego dziecka.Był więc płacz, szloch , krzyk no i cały asortyment zachowan ucieczkowych. Zostawiłam swoje dziecko w rozpaczy i sama w jeszcze większej rozpaczy wyszłam z przedszkola.I teraz mam wyrzuty sumienia ,ze ją zostawiłam, ze jestem wyrodną matką.Zaskoczyła mnie dzis swoją postawą , przeciez na ogół lubi chodzic do przedszkola. Ale jak widac nie lubi zmian i po prostu sobie z nimi jeszcze nie radzi.Mam nadzieję,ze się jednak szybciej uspokoiła niz ja , jej wyrodna matka.

2010-01-06T11:31:00.002Z

Minęły swieta.Był czas bliskich spotkan, uwaznosci, dobroci dla siebie i innych.Teraz trzeba wrocic do rzeczywistosci.Takie powroty są dla mnie zawsze trudne, bo tempo, stres bo to i owo.Widze,ze dla dzieci to tez jest wyzwanie. Obowiązki,wymagania i nasze oczekiwania, czasem moze zbyt duze by sprostac , tak bez bolu , tak po prostu...Ten miniony czas sprowokował wiele pytan.Kłębią się w głowie. Więc powoli będę szukac odpowiedzi na to , na co da się ją znalezc.
Jakies plany , wyzwania,zmiany , na to wszystko będzie czas własnie teraz , u progu nowego roku.Wiem,wierzę,ze to będzie niezwykły, niepowtarzalny i wyjątkowy rok.Postaram się go nie zmarnowac...

2009-12-29T15:33:00.004Z

H.pyta mnie patrząc na leżącego chorego brata, -Mamusiu? Tak , H.?Ci K. jeśt choly?Tak -odpowiadam.Na co ona -Ale miał byc zdlowy, nie tak miało byc -odpowiada wzburzona. I coz tu wiecej dodac?

2009-12-26T21:16:00.003Z

Minął szmat czasu...A tyle się działo, jak zwykle zresztą.Juz nawet zapomniałam o podrózy do Gdańska .Wędrówka plazą do Sopotu pod osłoną nocy.Pyszna kolacja w nadmorskiej knajpce , urokliwy nastrój , spokój,cicho sącząca się muzyka , usmiech pianisty.Ach, było minęło, zostało jedynie w pamięci. Ledwo zdązyłam wrocic , juz wpadłam w wir codziennych spraw, swiatecznych przygotowan, piernikow, keksów, makowcow.Nie powiem, lubię a nawet bardzo.A i Mikołaj tego roku był niezwykle łaskawy.Jednym słowem w" Dzien za dniem" , bez wiekszych zmian.Moze to i dobrze? Czasami myslę,ze własnie na tym polega szczęscie.Spokojnych świąt:)

2009-12-03T12:04:00.003Z

Od jakiegos czasu usilnie poszukuję ...czasu. Zdążę uporac się z klasówką z polskiego a juz na głową wisi doswiadczenie z przyrody. Dosłownie za chwilkę goni mnie sprawdzian z matematyki oraz z angielskiego.Nie mam chwili wytchnienia, nie "zdanżam"z życiem , słowo daję, A wszystko przez ten czas!Prasowanie lezy odłogiem , o porządkach przedswiątecznych nawet nie chcę myslec. A prezenty??? Ilez wysiłku wkładam w koncepcję.A jak juz ją mam ,okazuje się ,ze produkt niedostępny przed swiętami. Ufff. Chyba cos ze mną jest nie tak. Potrzebuję , jak nic, wsparcia. Moze jakas szybka lekcja zarządzania czasem???Nie napiszę więcej bo juz lecę dalej. Pozdrawiam tych ,co potrafią a zwłaszcza tych , ktorzy ,podobnie jak ja , nie umieją się nalezycie zorganizowac. Buzka!

2009-11-25T10:57:00.002Z

Mamo , mamo , gulci mi w dziuchu( czytaj burczy mi w brzuchu), zlób mi kanapećke sibciutko-powiedziała H. w piec minut po zjedzeniu dwoch bananów. O rany !!! Ona ma apetyt całkiem jak jej matka. I co robic???

2009-11-20T10:29:00.005Z

Zdązyłam uporac się z grypą, tzn. ucięłam łeb hydrze, a tu nowe rewelacje- zepsuł się komp.Oj niedobrze , niedobrze to jeszcze większy problem niz wirus AH1N1 .No nic , nastąpił syndrom odstawienia- drazliwosc , wybuchowosc, kłopoty w koncetracji uwagi i inne trudne objawy.I jak tu zyc? Ale całkiem powaznie to rzeczywiscie swiat wirtualnych kontaktow , odwiedzin blogowych, rozmow skypowych wciąga jak ...Nie wiem czy tylko ja tak mam, ale ciekawa jestem co nowego dzis czy wczoraj. Cieszą mnie wszystkie sukcesy" blogowych" dzieci, smucą troski ich mamus.
Identyfikuję się jakos z nimi , przezywam..Czy to normalne??? A moze
to tylko wysoki poziom empatii? Sama nie wiem.Wiem, ze z radoscią odwiedzam ulubione blogi , czytam , ogladam zdjęcia, wykorzystuję niektore pomysły, przepisy. Są dla mnie dużą inspiracją. Więc daję sobie prawo do tego rodzaju uzaleznien. Skoro liczba nałogow jest stała, jak twierdzą niektorzy, to zostaję przy swoim. W koncu komputer nie psuje się często...

2009-11-14T21:30:00.000Z

Grypa...grypa...

2009-11-10T14:44:00.002Z

Z cyklu - dialogi.
-H. dlaczego posiusiałas w majteczki ?Nie zdązyłas? Samo poleciało?
-Siamo , mamusiu.
-A czy cos cię boli jak siusiasz?
-Tak , mamusiu.
-A co cię boli córciu?
-Głowa mamusiu...

2009-11-09T14:06:00.004Z

W ostatnią sobotę moja droga A. obdarzyła mnie nową porcją ksiązek, co je powinnam a nawet muszę przeczytac. Nie powiem, lubię to zajęcie . Ale w kolejce czekają jeszcze, zaległe wspomnienia rodu Stuhrow i " Stowarzyszenie umarłych poetow". Nie wspomnę o czytanej z namaszczeniem rozmowie Wisniewskiego z Domagalik ("188dni i nocy")A tu smakowita" Julie &Julia" juz łypie okiem..Och , zeby tak miec nieco więcej czasu. Zeby nie stawac przed wyborem ksiazka czy deska do prasowania. Zeby nie trzeba było jedną reką mieszac w garze z zupą a drugą przekręcac kartki ksiązki. (O zgrozo!! jak by powiedzieli niektórzy)Nie wspomniałam nic o literaturze branżowej. Wstyd się przyznac ale" Przywiazanie' Bolwbiego czytam juz , no ......chyba ze trzy miesiace. Niezle , co?
Jesien teoretycznie sprzyja lekturze. Ale zycie ma to w nosie i niesie ze sobą rozne takie , co zajmują czas i głowę a wtedy to się juz nawet i czytac nie chce.Ale , ale, dosyc tego. Zaraz zamykam kompa i zmykam do starej formy przekazu - ksiązki . Pozdrawiam wszystkich wiernych tej formie, nawet jesli wybierają kompletnie odmienne tresci.

2009-11-06T10:26:00.002Z

Zamierzam zrobic dzieciom urodzinową imprezkę. Oczywiscie jak zwykle mam dylemat - na słodko li tylko? A moze cos bardziej konkretnego? Będą dorosli , niby słodkosci lubią, zwłaszcza męzczyzni, ale cos na ząb by się przydało. Moze jakas podpowiedz niewielka????Jakis dobry pomysł? Jakas stronka kulinarna? Pomozcie bo będę buuuuuuu...

2009-10-30T12:23:00.003Z

Juz za chwilę Wszystkich Swietych , swięto bardzo optymistyczne tak naprawdę, szczegolnie dla ludzi wierzących. Ale zaraz za nim Dzien Zaduszny. Refleksja, smutek , tesknota...

I tu nasuwa mi się wiersz Piotra Brymasa , bardzo ciekawego , młodego poety, ktorego nowy tomik wierszy pojawi sie tuz, tuz...

I z tą roznicą,ze się zaczęło,
Mowic do siebie ciągle niechcący.
Zycie to jednak przepasc, nie przełom
I temat zimny, a nie gorący.

I z tą roznicą,ze obcy przebieg
Ma kazda mysl i sprawa swiata.
I się na nowo tworzy bez Ciebie,
I oddech Twoj w ciszę ugniata.

Iz tą roznicą,ze kwiaty płyną
Zrzucone z mostu do nocnej rzeki.
I gdzies wylane do morza wino
Z naiwnej wiary w nieba przecieki.

I z tą roznicą,ze chce się przyschnąc,
Bo w kazdą stronę drazni ruch kazdy.
I pamiec wszelką osmiesza myslą,
Kiedy juz w koncu pamięc ci zadrży.

2009-10-28T11:07:00.002Z

Zima sie zbliza , muszę w koncu H. kupic kurtkę zimową. Chyba dzis rzucę się w wir zakupowy. Wiem , wiem ,ze to nie najlepszy moment.Czas przed jakimikolwiek swietami jest goraczkowy i pospieszny ,mam wrazenie ,ze szybciej płynie albo jest go mniej albo jeszzce co inne co sama nie wiem.Ale dziecko kurtkę musi miec, nie? A przy okazji i matka sobie moze cos zakupi. Jakis ciepły sweterek? Moze kremik lub balsamik do ciała? Och , będę nareszcie kobietą luksusową, he he...Ostanio w ramach tegoz pojęcia pomalowałam sobie na czerwono paznokcie , troche lakieru bylo na paznokciach , reszta na palcach i stole , gdzie lezała owa malowana ręka . Co by nie mowic efekt był piorunujący ale...niestety krótkotrwały. Gdybym tak nie musiała tyle czasu spedzac w kuchni albo, ( jak przystalo na kobietę luksusową), uzywała rękawiczek jednorazowych do zmywania , obierania , krojenia, czyszczenia to moze , moze starczyło by na dłuzej . Dlatego więc w ramach luksusu postaram sie dac sobie cos bardziej długofalowego. Zebym tylko nie zapomniala po co w ogole poszłam na te zakupy.I jeszcze jedno , H ma urodziny zaraz , za chwilke , wiec w ramach prezentu zamierzam jej ofiarowac jakis zestawik kosmetyczny dla dziewczynek . Nie jak zwykle ksiązki , puzzle , układanki i inne edukacyjne wyroby . Tym razem bedzie kobieco. Niech się dziewczyna uczy od małego . Niech wie , ze zeby byc piekną trzeba o to dbac . Moze jej się uda to bardziej niz matce.

2009-10-26T16:19:00.002Z

Jak na poniedziałek, udało się w miarę sprawnie zebrac w sobie siły i ...wstac.Szybka gmnastyka podczas gotowania owsianki pozwoliła moim członkom skleic się do kupy a rumianek z imbirem uspokoił i rozgrzał moj zołądek.No, mogłam zacząc jakos funkcjonowac.Zebrałam dziatwę, nakarmiłam , oporządziłam, odwiozłam do szkoły i przedszkola a sama udałam się do pracy. Naprawdę jak na poniedziałek nie było zle, udało mi się zaparkowac w dobrym miejscu , zdązyc przed deszczem a na dodatek wiele , wiele zrobic. Powiem ,ze jestem na bieżąco ze wszystkim. Brzmi niezle , powiem ,ze nawet optymistycznie.Po pracy zrobiłam szybki objazd miasta po czym wrociłam z młodszym do starszego co juz urzędował w domu.Poniedziałek zaczął sie dobrze , moze taki będzie cały tydzien? Jest cien szansy. Do tego wszystkiego mam fajną ksiązkę , swieżą prasę kobiecą i zdecydowanie mniejszą gorę prasowania. Coz więcej chciec? Czyz zycie nie jest piękne??

2009-10-22T10:18:00.003+01:00

Ostatnio dopada mnie ciąg roznych trudnych sytuacji. Zastanawiam się czy ma to jakis związek z tym ,ze za chwilę listopad - "mój " miesiąc.Spotkałam się kiedys ze stwierdzeniem ,ze misiące naszych narodzin przyciągają trudne sprawy.I nie wiem czy to sugestia ale rzeczywiscie u mnie tak jest. Nie chcę popadac w jakies magiczne myslenie czy knuc spiskowa teorię zdarzen.Staram się jednak omijac w tym czasie lekarzy, specjalistow roznej masci, nie rozwiazywac trudnych problemow i nie podejmowac zyciowych decyzji.Zresztą jesienna szaruga temu nie sprzyja.Moze to ten brak słonca? Moze wilgoc , ktorej nie lubię?Ocieplam swoje wnętrze i ciało jak mogę.Staram się byc dobra dla siebie, robię sobie drobne przyjemnostki. Mam swój czas ,(choc trochę) celebruję małe rytuały, zapalam kadzidła, swiece, parzę starannie kawę, włączam muzykę i ...piszę bloga . Staram się zatrzymac na moment, złapac chwilę, zachwycic się zyciem, ktore ostatnio nie jest dla mnie zbyt łaskawe. Ale to nic , minie jesien , przyjdzie zima ze swoja bielą , słoncem i nartami.Mam nadzieję,ze poprawi nieco humor .Oby do zimy!

2009-10-16T11:13:00.001+01:00

Dzisiaj mam 'wolne", tzn. wolne od pracy intelektualnej . Kazda inna mnie lubi więc przerw nie mam.Od rana w wirze codziennosci ale ze południe juz, więc przyszła pora na " Chwilę dla Ciebie".Zasiadam więc do kompa , sprawdzam pocztę ,zalę się koleżance A. na skype jakie to zycie nie jest proste.Mam chwilowy luz, ciepła kawa z kardamonem ogrzewa dłonie i serce, do tego musi byc cos na słodko. Czemu wlasnie ten a nie inny smak jest moim przeklenstwem? Nie dosc ze niezdrowy to jeszcze idzie w... no wiadomo w biodra.Ale co tam ! Walczyc będę ze sobą od poniedziałku jak nie tego to innego i tak w kółko. Nawet wieczorny wygibas nie motywuje do przejscia na dietę a" mowi się",ze wysiłek fizyczny wyzwala endorfiny , czy endomorfiny czy morfinę, cholerka nie pamietam. U mnie wyzwala tylko zmęczenie i juz .Więc co robic?Muszę isc na ciacho chyba.

2009-10-15T07:42:00.002+01:00

Ostatnie dwa dni były pod hasłem" K. wchodzi w trudny wiek".Nasze starsze dziecko dostarczyło nam wielu wielu wrazen tak silnych, ze nawet Sodomora i Gomora za oknem nie wywołała większych emocji .A przeciez mogła, oj mogła.. Całe szczęscie ,ze wszystko skonczyło się dobrze.Pozostały tylko refleksje i wskazówki na przyszłosc. Czasami myslę,ze swiat zwariował a ludzie są tak bardzo nieszczęsliwi, zamotani w swoich kompleksach , lękach, strachach . Najgorsze ,ze chcą takze unieszczęsliwic innych. Ale z nami im się nie uda!!!
My cieszymy się z tego co jest , nawet wtedy gdy snieg po pas, w butach mokro a do domu daleko.
Pozdrawiam wszystkich tych , ktorzy kochają zimę, tych , ktorzy jej nie lubią i tych co mieszkają tam, gdzie zawsze swieci słonce.

2009-10-12T16:03:00.002+01:00

Wiadomosci z przedszkolnego frontu.
Po piątkowym dołku , dzisiaj górka...Jesienny lisc H. wisi w hollu czyli na "wystawie". Poza tym podczas lezakowania zasnęła Moze to ulubiona pizamka w małpki sprawiła ten cud, nie wiadomo , nie dociekam . Liczy się efekt koncowy - dobry nastroj dziecka i wszystkich pozostałych.Taki miły początek tygodnia...

2009-10-10T12:14:00.002+01:00

No cóz, powiedzmy sobie szczerze, jestem matką najbardziej psotnego , krąbrnego dziecka w grupie. Ha! Kto wie , może i w całym przedszkolu? Po pierwsze ,H. nie spi w czasie lezakowania i nie zamierza się tej czynnosci oddawac. Mało tego, jak pani włącza muzykę, ona tanczy , wygina smiało ciało i szaleje. Nie chce bez ruchu słuchac bajek tylko chce sie bawic. Stawia jasno granice , wytycza terytorium ale nie jest to mozliwe do przyjęcia w przedszkolu .Nie wykonuje wszystkich polecen, np. woli siedziec na stołeczku niz na dywanie, nie chce wspólpracowac a chce rządzic .Zasada jest taka , im ktos ją bardziej do czegos przymusza tym bardziej mowi:" nie".Na pozór stwarza wrazenie ze wszystkie uwagi wpuszcza jednym a wypuszcza drugim uchem, ze nie robią one na niej zadnego wrazenia . Ale gdy przychodzi noc , gdy powoli wyłączają się wszystkie mechanizmy obronne, zaczyna żalic się przez sen , płacze , przezywa , nękają ją złe sny. Probuję byc po prostu z moim dzieckiem wtedy gdy mnie potrzebuje, staram się powoli wprowadzac w swiat zasad społecznych, tłumaczyc, rozmawiac. I zastanawiam się cały czas gdzie jest granica pomiędzy indywidualizmem a społecznoscią,Jak wychowac dziecko by zachowało swoją odrębnosc i jednoczesnie umiało odnalezc się i zyc wsród ludzi, bez szkody dla swojego rozwoju. Widzę, ze długa , kręta i wyboista droga to będzie...

2009-10-09T08:32:00.002+01:00

I znowu piątek, przeciez nie tak dawno był...to nie wczoraj czasem? Oj gubię się , gubię a wydawało mi się ,ze juz jakis czas temu bezbłędnie opanowałam znajomosc dni tygodnia po kolei. Od rana szybki objazd miasta , H. do przedszkola , zakupy na ryneczku. Udało mi się znalezc babę co miała jeszcze żurawinę , będzie jak znalazł na zimowe wieczory. A jeszcze jesienne maliny pyszne, ostatnie przed przymrozkami, dzieciaki będą miały raj , jedzą do oporu. Lubią te czerwone miękkie kuleczki- ostatnie podrygi lata i jednoczesnie słodka zapowiedz bogatej owocami jesieni.
Patrzę w okno , słonce wyjrzało i ociepla moj ogrod , ogrzewa iglaki , wrzosy, ostatnie niezebrane zioła i lekko przyschnięte juz kwiaty . One wiedzą , czują, ze ma sie ku koncowi . I wygląda na to ,ze są z tym pogodzone . Tylko człowiek taki durny nigdy się z tym pogodzic nie chce , a moze to dobrze ???? Moze to własnie tu tkwi tajemnica wzlotów i upadków??? Oj, oj nie o tym miało byc , nie o tym . Lepiej pojdę zaparzyc kawę , poprawi nastroj, rozgrzeje srodek, pobudzi zmysły...

Na dobry początek

2009-10-08T15:14:00.000+01:00

Dzien za dniem , hmmm nic takiego oryginalnego, co?? Tak, to prawda ale zadnych fajerwerków nie przewiduję, raczej przyziemne refleksje na temat zycia.
Pomysł bloga zrodził się wtedy gdy zgubiłam klucze od samochodu. Były i nie ma , kamien w wodę a raczej w miskę z grzybami jak się okazało. A grzyby były dostane od znajomych , tak bardzo byłam im wdzięczna ,ze w zamian oddałam miskę wraz z kluczami. Juz wtedy pomyslałam , nie jest dobrze, trzeba zwolnic , przystopowac, złapac dystans...
Będę więc swoje mysli zapisywac po cichu , powoli , niespiesznie , dzien za dniem.